خانه / شکمگردی / مقدمات کافه‌گردی: تقسیم‌بندی‌ای من درآوردی!

مقدمات کافه‌گردی: تقسیم‌بندی‌ای من درآوردی!

اجازه بدید ضمن تغییرِ لحن‌م، همین‌جا اول کاری تکلیف‌م رو باهاتون روشن بکنم که؛ اینجانب رام، نظراتِ شخصی و تجربیاتِ خودم از کافه‌ها و قهوه‌ها، آدم‌ها و حرف‌ها، رو بیان می‌کنم. چه کاریه فلسفه بافی و بیانیه صادر کردن. افاضات!

به گمان من، هر شهر و روستایی به فراخورِ موقعیتِ جغرافیایی و آداب‌و‌رسومِ مردم‌ش، جایی برای اوقاتِ فراغتِ آدم‌هاش داره. حالا این فراغت می‌تونه در سنین و اقشارِ مختلف، متفاوت باشه. قبل یا بعد از کار برای کارمندان و کسبهٔ بازار، بعد یا لای کلاس‌های مدرسه و دانشگاه برای محصلین، دوره‌های هفتگی یا ماهیانهٔ رفقای قدیم برای بزرگ‌تر‌ها و قص علی هذا. من خودم آدم اهلِ سفری هستم _تا جایی که از حاشیهٔ امنِ محافظ‌کارانه‌م خارج نشه البته_ توی سفر‌هایی که رفتم به این موضوع دقت کردم که آدم‌های محلی، اوقات فراغت‌شون رو چطوری پُر می‌کنند؟! ببینید مثلن شمالی‌ها که سبزه و جنگل، دریا و ساحل رو دارن، برای مشهدی‌ها، حرم و طرقبه و شاندیز هست. توی شهر‌های کویری مرکزی هم، خود کویر نقش پُر رنگی ایفا می‌کنه. جنوب هم که وصله به خلیج فارس. شهر‌های غربی هم تا دل‌تون بخواد، کوه و چشمه و دریاچه دارن اما در این تهرانِ عمومن آلوده که ما سُکنا گزیدیم؛ چیز دندون‌گیری نیست. واقن نیست. ما برای پُر کردن این اوقات، میریم کافه یا دیگه فوق‌ش رستوران ولی خاطره‌سازی‌هامون توی کافه‌هاست. توی رستوران میریم با خونواده غذایی می‌خوریم و همین یک وعده غذا درست نکردن رو می‌ذاریم به حساب جشن گرفتن یا استراحت کردن.

کافه‌ها بر اساس تقسیم بندی‌ای کاملن من در‌آوردی، به سه دستهٔ مجزا تقسیم می‌شوند.

  1. کافه‌های اعیونی/تجاری

مختص شمال شهر و مراکز خریدِ عظیم‌الجثه، با خدم‌وحشم، حقِ سرویس‌های بی‌دلیل، موزیکِ لایت کلاسیک یا پاپِ سخیفِ آمریکایی و سفارش‌گیری از منویِ تمامن انگلیسی به فارسیِ بسیار مودبانه (بخوانید موذبانه) باز هم افاضات. این تیپ از کافه‌ها برای «بچه‌های بالا»، سلبریتی‌های دوزاری، گاهی شاید دورهمی‌های خانوادگیِ بی‌معنی و توریست‌های خارجیِ از همه جا بی‌خبر است. چرا که وقتی خارجی‌ها از باقی دسته‌بندی‌های کافه‌ای تهران آگاه شدند، کمتر گذرشون به شمال شهر افتاد.

  1. کافه‌های انقلابی/دانشجویی

خب راستهٔ خیابون انقلاب، از خود میدون انقلاب گرفته تا چار راهِ ولی، گُله به گُله دانشگاه و مراکز آموزش عالی ریخته. کار نداریم که امروزِ روز، کنار هر مرکز آموزشیِ دیگری در هر جای شهر، دست کم یک دانه کافه دسته به دسته، بی‌نظم‌و‌ترتیب نشسته. طبیعتن بیشترین چیزی که در این راستا هست، دانشجوست. دریا دریا جوانِ رشیدِ گرسنه، عاشق پیشه یا شکستِ عشقی خورده که همگی‌شان ناگزیر از سیر کردنِ شکم وا مانده‌اند. پُر واضح است که دانشجو، پولی هم ندارد پس اگر کافه‌ای مفتخر به لقبِ انقلابی/دانشجویی می‌شود، باید تا جایی که ممکن است، قیمت‌ها را پایین یا دست‌کم ثابت نگه دارد که خود این حرکت در آشفته بازار کنونی حرکتی انقلابی است.

  1. کافه‌های پاتوقی/دورهمی

این‌ها کافه‌هایی هستند که جای‌شان نه آن‌قدر سرراست است نه آن‌قدر نزدیک شمال شهر، نه آن‌قدر مرکزی و نه آن‌قدر در حاشیه، کافه‌هایی‌اند برای بچه محل‌های هر محله‌ای. به نظر من هر آدمی باید یک یا دو تا از این کافه‌های محله‌ای برای پاتوق خودش و دوستان‌ش داشته باشه. در کلان شهر‌هایی مثل تهران، مفهوم محله و بچه محل روز به روز کم‌رنگ‌تر میشه. هر روز از تعداد کسانی که یک عمر در محله‌ای خاص زندگی کرده باشند کم و به کوچ نشینان اضافه می‌شود.

به فراخور سلایق و علایق‌تون شما می‌تونید از هر کدوم از این دسته کافه‌ها بهره ببرید. حتی ممکنه مثل من دستی در کافه‌گردی داشته باشید و تقسیم‌بندی‌های غیراصولی خودتون رو بسازید. این‌ها که شرح‌ش رفت حاصلِ قریب به یک دهه کوشش من در گشت‌و‌گذار بین کافه‌ای‌ست. اما اگه شما هم از این دست تجربیات و تقسیم‌بندی‌ها دارید حتمن برام بنویسید. در نوشته‌های بعدی براتون از چند کافه در هر کلاس می‌نویسم. فعلن تا بعد.

درباره‌ی رامین عضدی

خب من رام هستم. اغلب کتاب می‌خونم و گاهی چیز‌هایی می‌نویسم. اما از برنامه‌های روتین زنده‌گی‌م، انسان‌خوانی و انسان‌خواری‌ست. شنیدن داستان آدم‌ها برای من، دوست و آشنا و غریبه نداره. هر کسی که باشه فقط کافیه پای صحبت من دور میز کافه‌ای بنشینه، چای یا قهوه‌ای هم باشه و بوم! اینجا از من فراز و فرود زنده‌گی‌ها روی میز کافه‌ها رو بخونید و جاهای دیگه، چیز‌های دیگه...

همچنین ببینید

اولین کافۀ من: یا چرا ما به کافه می‌رویم؟!

مردم به کافه‌ها می‌روند تا نفهمند که زمان چه بی‌رحمانه بر جوانی‌شان می‌تازد. به جای این تلخ‌کامی‌ها با رفیقِ موافقی گپی بزنند و دلی شاد کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *